Czerwiec 2013

Brown K. L., Zapach gorzkich pomarańczy, Warszawa 2013 r.

Pobudzająca wyobraźnię opowieść o utraconej miłości i rodzinnych sekretach, sięgająca czasów hiszpańskiej wojny domowej. W przepięknej scenerii wzgórz Walencji stoi zapomniany dom, który przetrwał serię niszczycielskich najazdów wojsk generała Franco i rodzinnych dramatów. Czas odcisnął na nim swoje piętno: bielone ściany posiadłości się sypią, a zadbany ogród zamienił się w dziki gąszcz splątanych winorośli
i drzewek pomarańczy.Emma Temple, znana i ceniona perfumier, jest pierwszą od siedemdziesięciu lat osobą, która przekroczy jego próg. Klucz, razem z plikiem starych listów, otrzymała w spadku po matce, Liberty. Do Hiszpanii przyjeżdża, by odpocząć od londyńskiego zgiełku i osobistych problemów, a także przywrócić podupadłej willi dawny blask. Mimo niewątpliwego uroku domu w Walencji, każdy kąt przypomina Emmie tragiczne wydarzenia, które się w nim rozegrały. Z każdym otwartym schowkiem i podniesionym przedmiotem Emma poznaje niezwykłą historię tego miejsca, swojej rodziny i utraconych marzeń.Począwszy od opisu słynnego zdjęcia Roberta Capy, po zapierające dech w piersi zakończenie, gdy wszystkie elementy układanki trafiają na swoje miejsce, „Zapach gorzkich pomarańczy” to prawdziwa literacka perełka. (Novelicious.com)

Kate Brown wychowała się w dzikim i pięknym Devonie. Jest absolwentką filozofii i historii sztuki. Pracowała jako rzeczoznawca dzieł sztuki, opiekując się kolekcjami prywatnych właścicieli i ambasad w Europie oraz na Bliskim Wschodzie, gdzie obecnie mieszka i pracuje nad drugą powieścią.

 Fioretti F., Sekretna księga Dantego, Poznań 2013 r.

 

Tajemnicza śmierć poety i klucz do sekretu ukryty w najsłynniejszym poemacie średniowiecza. Czy Dante Alighieri zmarł na malarię w Rawennie? Może jednak ktoś chciał go zabić i pogrzebać w wielkiej tajemnicy? Jego córka, mniszka Beatrycze, były templariusz Bernard oraz medyk Giovanni z Lukki próbują rozszyfrować zakodowaną wiadomość, którą autor wizjonerskiego poematu zostawił na dziewięciu kartkach. Mnożą się wyrafinowane łamigłówki. Przed kim i dlaczego Alighieri postanowił tak starannie ukryć ostatnie trzynaście pieśni Boskiej Komedii?Szerokapanorama czternastowiecznej Europy. Misterny splot zagadek, Petrarka, Boccaccio – historia, której dotąd nikt nie opowiedział… (matras.pl)

Francesco Fioretti – ur. w 1960 roku pisarz o sycylijskich oraz toskańsko-apulijskich korzeniach. Prowadzi badania nad życiem i twórczością Dantego na Uniwersytecie w Eichstatt, jest autorem esejów krytycznych i antologii szkolnych. Sekretna księga Dantego, jego pierwsza powieść, odniosła wielki sukces wśród czytelników i zyskała uznanie krytyki.

Kelby N. M., Białe trufle, Kraków 2013 r.

 

Ten, kto nie ma dobrego podejścia do kobiet, nie zostanie nigdy wielkim szefem kuchni.

 Kiedy Delphine pierwszy raz odwiedziła Escoffiera w jego kuchni, zrozumiała, co mają na myśli ludzie, którzy mówią, że jest prawdziwym artystą. Specjalnie dla niej oprószył jajka posiekanym masłem, dodał śmietanę, umieścił krem w kieszonkach z brioszek i położył je na porcelanowych talerzach. Jeden kęs. Jeden pocałunek. Przepadła. Tak jak zresztą i inne kobiety, które Escoffier uwodził jedzeniem.

Białe trufle to zmysłowa opowieść o najznakomitszym kucharzu Francji, który gotował dla Ritza i w londyńskim Savoyu, przyjmował na swych kolacjach koronowane głowy i całą artystyczną śmietankę Paryża. To historia wielkich miłości i namiętności skąpanych w smakach i zapachach, której lekturę można porównać do delektowania się wykwintnym jedzeniem.

  Kosmowska B., Ukrainka, Warszawa 2013 r.

 

Współczesna Warszawa. Do miasta przybywają tym samym pociągiem dwie kobiety, Iwanka Matwijenko i Zofia  Wolska. Iwanka jest młodą wiolonczelistką z Ukrainy, w Polsce chce zarobić na dom, który dzielić ma z Mykołą, także muzykiem. Jej narzeczony przetarł już polskie szlaki – od jakiegoś czasu mieszka
w Warszawie, pracuje w pizzerii, a wieczorami gra w knajpie. Iwance także marzy się praca zgodna z jej wykształceniem, ale oczywiście, będąc Ukrainką, może co najwyżej zarabiać jako sprzątaczka lub gosposia. Zofia to leciwa właścicielka podupadłego gospodarstwa rolnego. Opuszcza je, by odwiedzić najmłodszego syna, Bronka. To jedyny z trójki jej potomków, który poradził sobie w życiu. Teraz, już jako Bruno, ma piękną żonę i świetnie prosperującą firmę  komputerową. Wkrótce losy obu kobiet skrzyżują się ponownie.

Miłość i marzenia o lepszym życiu, zazdrość i pogarda. Kosmowska napisała przejmującą powieść. Ukrainka mówi więcej o życiu emigracji zarobkowej w Polsce niż raporty socjologówi dziennikarzy. (empik.com)

 Machulski J., Hitman, Warszawa 2012 r.

 

„Chłopczyk widział, jak tata całuje inną panią i jak się do niej umizga na plaży. Trochę to dziwne, bo obok stoi mama i wcale się nie złości. Nikt zresztą się nie złości. Tylko mały ma ponurą minę. Zdecydowanie nie chce do ojca. Jeszcze nie teraz. Może za godzinę. Ten malec to ja, a przystojniak – mój ojciec Jan Machulski. Właśnie wyszliśmy z premiery filmu Ostatni dzień lata Tadeusza Konwickiego. Pierwszego filmu dla dorosłych, jaki widziałem w życiu. Trochę mi się mieszają te światy. Co jest naprawdę? Niby przed chwilą widziałem, że tata się utopił, a tu się śmieje ze mnie. I kto to była ta pani?” Juliusz Machulski patrzy na swoje życie okiem reżysera. Każdą scenę z tej książki można by sfilmować. (kulturalnysklep.pl)

 Palov Ch., Kod templariuszy, Warszawa 2013 r.

 

Sensacyjna powieść, od której nie można się oderwać.Średniowieczni alchemicy z pokolenia na pokolenia przekazywali sobie plotki
i strzępki informacji o starożytnym egipskim traktacie – Szmaragdowej Tablicy – zawierającym ponoć tajemnicę stworzenia świata. Część wierzyła, iż spisał ją egipski bóg Thot, inni utrzymywali, że autorstwo przypisać należy greckiemu bogu Hermesowi. Nieliczna garstka powtarzała uparcie, że Tablicę stworzył patriarcha Mojżesz.

Uwaga całego świata skupia się na tajemniczym morderstwie znanegoarcheologa, który ledwie kilka dni wcześniej oznajmił, że wpadł na ślad sporządzonych rękoma templariuszy symboli wskazujących drogę do ukrytego skarbca zakonu.

Ekspert od templariuszy i dawny agent MI5 CaedmonAisquith wyrusza na poszukiwanie skarbca, by natrafić na kolejną, jeszcze bardziej intrygującą zagadkę, czy użyty przez rycerzy-mnichów kod wskazuje drogę do osławionej i zagubionejprzed wiekami Szmaragdowej Tablicy. (weltbild.pl)

 

 

Stocke J. E., Romans z Turcją : w kraju derwiszy, bogiń i świętych,
Kraków 2013 r.

 

Kiedy Joy i Angie spotykają się na balkonie niewielkiego pensjonatu, gdzieś na śródziemnomorskim wybrzeżu Turcji nie przypuszczają, że będzie to początek głębokiej kobiecej przyjaźni i wielkiej miłości do tego kraju.

Wyjątkowa książka pełna tureckich pejzaży, smaków i zapachów. Autentyczna historia dwóch kobiet, które odkrywają tajemnice dawnej Anatolii i urok współczesnej Turcji. (empik.com)

 Wasilewski M., Jutro przypłynie królowa, Wołowiec 2013 r.

 

Pitcairn to skrawek lądu na Oceanie Spokojnym leżący piętnaście tysięcy kilometrów na południowy wschód od Londynu. W 1790 roku do brzegów wyspy przybił brytyjski okręt Bounty. Buntownicy zeszli na ląd.

Obecnie żyje tam kilkadziesiąt osób. Sześć razy do roku w pobliże wyspy podpływa statek, czasem zawija jacht, a mieszkańcy z tajemniczych powodów niechętnie patrzą na obcych.

Angielski dziennikarz został deportowany, zanim zdążył zejść z pokładu. To samo spotkało francuskiego autora książek podróżniczych. Pewna reporterka usłyszała: „Powiesimy cię, jeśli o nas źle napiszesz”. Korespondentka australijskiego „The Independent” była zastraszana. Na forum internetowym zamieszczono post: „Kathy Marks powinna być zastrzelona”.

Maciej Wasielewski dostał się na wyspę, podając się za antropologa badającego żeglarskie sagi. To, co odkrył, okazało się jeszcze bardziej skomplikowane, niż przeczuwał… (merlin.pl)

Weiner T., Dziedzictwo popiołów : historia CIA, Poznań 2012 r.

 

Od sześćdziesięciu lat Centralna Agencja Wywiadowcza ma świetną opinię. Nie jest jednak tajemnicą, że w swych archiwach skrywa wiele dowodów, że na tę reputację nie zasłużyła. Laureat Nagrody Pulitzera Tim Weiner zdołał dotrzeć do wielu z tych dokumentów ukazujących niepowodzenia CIA, jej – jak to nazwał prezydent Eisenhower – „dziedzictwo popiołów”. Książka ta jest pierwszą tak dobrze udokumentowaną historią CIA.

Autor, nim ją napisał, przestudiował ponad 50 tysięcy dokumentów i odbył setki rozmów z weteranami agencji, w tym jej pracownikami operacyjnymi i dyrektorami. Prowadzi nas od powstania CIA w latach czterdziestych, przez okres zimnej wojny i upadku komunizmu, aż do 11 września, kiedy to po wieżach WTC o mało nie runęła
i agencja.  Weiner łączy w tej książce sztukę reportażu z warsztatem historyka, wiedzę komentatora politycznego ze zręcznością pióra autora kryminałów… Pasjonująca lektura. (empik.com)

 Willig L., Ashford Park, Warszawa 2013 r.

 

Rok 1926. Młoda piękna kobieta udaje się w zagadkową podróż z Londynu do Kenii. Na malowniczej farmie otoczonej przez plantację kawy, oszałamia ją upał i barwy Afryki. Lecz prawdziwym wstrząsem jest spotkanie z mężczyzną niewidzianym od lat…

Rok 1906, Londyn. Dwoje zakochanych wraca wieczorem z koncertu zalaną deszczem ulicą. Śpieszą się, chcą już być w domu. Nie widzą rozpędzonego powozu…

Rok 1914, posiadłość Ashford Park. W dniu, w którym na mieszkańców wspaniałej rezydencji spada wieść o wybuchu wojny, trzynastoletnia dziewczynka zakochuje się na całe życie…

Rok 1999, Nowy Jork. Młoda prawniczka, porzucona właśnie przez narzeczonego, idzie na dziewięćdziesiąte dziewiąte urodziny swojej ukochanej babki. Tam rozpocznie swoją podróż w przeszłość – aż historia zatoczy oszałamiający krąg przez całe stulecie i przez trzy kontynenty, a długo skrywana rodzinna tajemnica i niewyjawione przez dziesięciolecia dramaty ujrzą światło dzienne i pozwolą zwyciężyć miłości… (merlin.pl)

 Włodarczyk B., Nie ma jednej Rosji, Kraków 2013 r.

 

W swoim cyklu telewizyjnych reportaży „Szerokie tory” Barbara Włodarczyk przybliżyła Rosję polskim widzom. Teraz znana dziennikarka po raz pierwszy odłożyła kamerę i sięgnęła po klawiaturę. Rosja, sportretowana w książce Włodarczyk, to nie tylko Moskwa i stołeczny glamour. Przyglądamy się nastolatkom w czasie szkoleń ze strzelania w moskiewskiej szkole kadetek, śledzimy historię dziewczyny porwanej w Dagestanie, w wiosce Niżniewasiliewka spotykamy milionera, który przeżył nagłe nawrócenie duchowe. Bohaterowie reportaży „Nie ma jednej Rosji” to ludzie prości, z pozoru wręcz przeciętni, a jednak zdumiewający, podobnie jak czasy, w którym przyszło im żyć. Dzięki opowieściom o ich losach wyraźniej widzimy przemiany, które zaszły w Rosji w ciągu ostatnich dwóch dekad.

„Nie ma jednej Rosji” Barbary Włodarczyk to świadectwo wieloletniej, rzetelnej pracy dziennikarskiej. Ten napisany z werwą i prostotą zbiór reportaży odsłania cząstkę owej jakoby nieuchwytnej „rosyjskiej duszy”.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Polecamy. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.